blue gate crossing

posted on 17 Mar 2015 23:28 by inthemoodforlove
เวลามีเรื่องดีๆเราก็อยากรีบเขียนลงไดอารี่ใช่ไหมคะ
คืนนี้ก็เช่นกัน...
 
นี่เราเจอกันทุกวันเลยนะ...
วัวจะคิดมากไหมนะ...
 
วันนี้ได้ขี่จักรยานออกถนนใหญ่เป็นครั้งที่สอง
มีเธออยู่ทำให้ฉันไม่กลัว
ทำไมเป็นแบบนั้นก็ไม่รู้
แต่มันแค่เป็นแบบนั้น
ไปเอง
 
ระหว่างเราก็เป็นเพื่อนนะ
เป็นเพื่อนจริงๆ
เป็นเพื่อนที่ทำให้ฉันได้ลงมือลงแรงปฏิบัติ ออกกำลังกาย ทำสมุด ไปออกบู้ท และอีกหลายๆอย่าง...
เธอทำให้ชีวิตฉันมีสีสันขึ้นมาอีกครั้ง
เหมือนกลับไปเป็นวัยรุ่น
ป้าแก่ได้มีชีวิตชีวา
ได้ออกกำลังกาย
ขอบคุณนะ
 
ออกถนนครั้งแรกคราวที่แล้วกะวัว
ยังกลัวๆ ยังกะง่อกกะแง่กอยู่เลย...
วันนี้เก่งแล้วนะ...
(เก่งขึ้นเยอะอ่ะ)
วัวมาเห็นจะต้องอ้าปากค้างแน่ๆ
นี่มันคนเดียวกันเหรอ...
ก็อยู่กะแฟนก็ของอแงหน่อย
แต่อยู่กะเพื่อนเราต้องเข้มแข็ง
ต้องไม่เป็นภาระให้เพื่อน...
มันเป็นปกตินะ
มีแฟนก็อยากอ้อนแฟน...
ไม่ใช่สองมาตรฐานนะ...
เข้าใจไว้นะคะผู้ชายทุกๆคน
 
ตอนปั่นกับเธอวันนี้นั้นสนุกมาก
ยอมรับว่าเธอเป็นคนมีความคิดสร้างสรรค์
ปั่นไปหาวัว เพื่อไปรับวัว เพื่อไปเอเชียทีคด้วยกัน
ไปจนถึงหน้าประตูห้องเธอ
แต่กลับติดต่อไม่ได้เสียงั้น...
 
วัวโทรมา...
ฉันงอน...
ฉันจะไม่รับโทรศัพท์วัวหรอกนะ...
ทีโทรไปตั้งหลายๆรอบ หลายๆช่วงเวลา ไม่รับ ไม่โทรกลับเลย...
ปล่อยให้ฉันร้อนรนใจ
คิดว่าเธอทำอะไรอยู่
ขนาดเห็นรูปจักรยานที่อยู่หน้าบ้านเธอแล้ว
ก็ไม่ว่าไร
ว่าเพียงแต่ว่า จะไปนอนนะ ขี่ดีๆ
วัวทำให้ฉันเสียใจ...
 
วันนี้ขี่ได้ดีจัง ดีใจมากๆ สนุกมากๆ
ต้องขอบคุณเธอมากๆนะ
เรามันก็ผู้หญิงแบบงอแงกับแฟนเหมือนกัน นิสัยคล้ายๆกันในบางส่วน ชอบอะไรหลายๆอย่างคล้ายๆกัน
และรู้สึกว่าเป็นผู้หญิงก็เลยช่วยเหลือกัน (เธอช่วยฉันมากกว่า) แบบนั้นล่ะมั้ง...
 
บางทีฉันงี่เง่ามากกะแฟน มากกว่าเธออีก
ก็ได้เธอนี่แหละที่เตือนสติ และช่วยเตือนให้คิดในแง่ดี...
 
วัวจะโทรหาฉันทำไม 
เมื่อตอนที่ฉันต้องการเธอ เธอไม่เคยอยู่ตรงนั้นเลย
 
ขอบคุณวัวมากที่ซื้อจักรยานให้ฉัน มันเป็นจักรยานที่ดีมาก
แต่ตอนนี้รู้สึกเสียความรู้สึก กับสิ่งที่เธอพูด กับสิ่งที่เธอคิด กับสิ่งที่เธอทำ
จนขอไม่รับโทรศัพท์...
 
ฉันขี่จากคอนโด เอาจักรยานขึ้นเรือข้ามฟาก... สนุกดีจัง...
แล้วก็ขี่ไปบนถนนสาทร มีเลนจักรยานด้วย ดีมากๆ
เจอเพื่อนนักปั่นคนอื่นๆ
ดูเหมือนฉันจะเป็นคนเดียวที่ไม่ได้ใส่หมวก...
ต้องไปหาหมวกมาใส่เสียแล้ว...
กะไฟหน้าที่เขาแถมมากะมูจิด้วย...
เอามาติดเสียนะ...
แล้วก็ต้องไปหาที่ล็อคจักรยานด้วย...
เอ... ฉันเอามันไปไว้ไหนนะ...
 
เพื่อนบอกว่าให้ขี่แบบใช้กล้ามเนื้อท้อง เกร็งๆตัว อย่าทิ้งตัว ไม่งั้นจะปวดข้อมือ บ่า ไหล่
ฉันปวดทั้งหมดนั่น
เดี๋ยวคราวหน้าจะปรับเบาะให้สูงขึ้นกว่านี้นะ
ขาจะได้ยืดตึงตามที่วัวบอก...
 
พอไปหาวัวแล้วไม่ได้เจอตัวอย่างแป้กๆแล้ว
ก็ไปนั่งรอที่ขั้นบันได
ถ่ายรูปกะเธอเพื่อเป็นหลักฐานไปให้พ่อดู...
พออยู่กับเธอแล้ว เหมือนย้อนไปเป็นเด็กมัธยมเลย
แต่ตอนนี้ฉันก็นึกอยากดูหนังเรื่อง blue gate crossing อย่างตั้งใจจริงๆจังๆอีกครั้ง
แม้ยังไม่รู้เลย ว่าเรื่องราวมันเกี่ยวกับอะไร
 
ปั่นจากคอนโดไปบ้านวัว
จากบ้านวัวไปเอเชียที๊ค
แล้วจากเอเชียที๊คกลับบ้าน
 
ดีจัง
จักรยานกะสองขาพาเรามาส่งถึงหน้าบ้านเลย
จักรยานนี่มีข้อดีหลายอย่างจริงๆนะ ขี่แล้วจะติด...
ตอนนี้เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมอีถั่วกะวัวชอบขี่จักรยาน
ถั่วออกแนวขี่รอบปประเทศ
แต่ฉันว่าถ้าเอามาใช้ในชีวิตประจำวัน ขี่ไปไหนมาไหน ท้องถนนกรุงเทพฯ ตอนกลางคืน...
ก็ดีเหมือนกันนะ :)
ดีเหมือนกับกับกิจกรรมไปเจเจซื้อต้นไม้ตอนคืนวันอังคารนั้นแล...
 
จักรยานนี่ดีนะ
น้ำมันก็ไม่ต้องเติม
ไม่เสียเงินซักกะบาทเลย...
 
ชอบตอนอยู่ในเลนบีอาที
ชอบตอนที่อยู่ข้างๆกัน
คุยกัน
อือ นึกถึงญี่ปุ่นกะดอกไม้
ได้ขี่ดูตึก แหงนหน้าดูดาวด้วย...
ดีจัง...
ตอนไปกินเบียร์ ก็นั่งดูมือถือกันไปตามระเบียบ...
ตอนนั้นอยากได้คำตอบจากวัว วัวก็ไม่โทรมาสักนิด...
 
ชอบตัวเองตอนกลับรถที่กลับรถ
จักรยานนี่ให้ความรู้สึกอิสระดีจัง
 
วันนี้เหนื่อยมากๆ
รู้สึกมั่นใจขึ้นมากกับการออกถนนด้วย
มันต้องใช้สมาธิเหมือนกับการขับรถนั่นแหละ
ระวังอย่าไปเหยียบหลุมบ่อด้วย
เดี๋ยวจะสะดุดเอา
ตอนเร่งๆปั่นก่อนรถจะตามทันก็สนุกมากด้วย
เธอสอนฉันเคล็ดลับตอนติดสี่แยกไฟแดง...
ได้ปั่นซอกแซกไประหว่างรถ
แต่จะพยายามจะไม่ประมาทให้มากที่สุดนะ
 
คนปลายสายที่ร้อนรน...
ฉันก็เคยเป็นคนนั้นเหมือนกัน...
 
ถ้าขี่แบบนี้ทุกวันต้องผอมแน่ๆเลย
สู้ๆเข้านะ
ออกไปขี่กันอีกนะ
 
วัวจะไปด้วยก็ได้
ตามมานะ
อย่าโวยวายอีกล่ะ 
 
 

Comment

Comment:

Tweet