กินนม

posted on 09 Apr 2015 12:00 by inthemoodforlove
ฉันต้องเขียนเรื่องดอกไม้งานแต่ง
แต่ฉันเขียนออกมาแล้วได้น่าเบื่อมาก ไม่รู้จะเขียนอะไร
มันไม่มีชีวิตชีวา มันกระด้าง มันขาดอารมณ์ความรู้สึก...
แต่จะให้เขียนเรื่องดอกไม้งานแต่งได้ยังไงในเมื่อฉันไม่ใช่คนที่เชื่อเรื่องการแต่งงาน
พูดได้ว่า ชอบดอกไม้ ชอบการตกแต่งมาก
แต่ไม่มีความรู้สึกร่วมอะไรกับการแต่งงานสักนิด
แล้วมันจะออกมาได้ยังไง...
 
ฉันกำลังพยายามอยู่
 
ไม่เชื่อในเรื่องงานแต่งงาน
แต่ไม่ใช่ไม่เชื่อในเรื่องความรักนะคะ
ฉันรู้ว่ารักแท้นั้นมีอยู่จริง
และก็รักแบบน่ารักเป็นห่วงก็ได้อยู่ทุกวันจากคนรอบๆตัว
อย่าไปขอร้องวิงวอนความรักจากบางคน
ถ้าเค้าพูด แต่ไม่ได้เต็มใจจะให้มานะ
 
รักแท้นั้นสวยงาม
รักแท้นั้นรู้สึกได้
หรือว่าที่ผ่านมามันเป็นเพียงการหลงๆไปข้างเดียวของฉันเท่านั้น
หลง รัก จบ 
และความสัมพันธ์หยุดอยู่แค่นั้น
เป็นเพดาน ไม่สามารถพัฒนาต่อไปได้อีกแล้ว
 
ฉันรักเธอนะ
แค่อ่านสิ่งที่เธอเขียนก็เพ้อฝันไปคนเดียวได้
นี่มันอาการหนักแล้วเนอะ
 
ฉันไปเข้าฟอรั่มมา
และฉันก็คุยกับเพื่อนที่เป็นโค้ชมา เมื่อวาน
เหมือนจะถอดรหัสได้หลายอย่าง
แต่สุดท้ายแล้ว ฉันยังไม่กล้า ฉันยังไม่กล้าเปิดตัวเองเสียที
ทำไม ทำไม และทำไม
ร้องไห้บนพวงมาลับรถแบบนั้นมันมีประโยชน์อะไร
เวลาที่เสียไปกับการทะเลาะและร้องไห้แบบนั้นมันมีประโยชน์อะไร
 
ภาพในหัวของฉันคือการได้กุมมือกับคนที่รัก
อยู่ในห้องอบอุ่น
และเธอชงอะไรอุ่นๆให้ฉันกินมากกว่า
 
แต่เธอก็คงรักใครสักคนอยู่
สังหรณ์ฉันบอกได้อย่างเด่นชัดเลยล่า
ที่สำคัญคนๆนั้นเป็นผู้หญิงด้วย
สัญชาติญาณการดูแลและปกป้องของเธอมันออกมาอย่างมากมายจากกลอนเหล่านั้น...
 
อยากเป็นคนนั้นจัง...
 
คบกับคนที่ไม่ได้รัก
และคนที่รัก็ไม่เคยได้คบน่ะหรอ...
นี่มันต้องถอดรหัสอะไรกันซับซ้อนแบบนั้นหรือเปล่า...
 
การพยายามฝืนให้คนที่ไม่ใช่เป็นอย่างที่เราชอบ
มันเจ็บอวดกันทั้งสองฝ่าย
แล้วมันก็เป็นอะไรที่เป็นไปไม่ได้ด้วย
 
การไม่กินบาบีก้อนก็ทำให้ถูกบอกเลิกได้
คำบอกเลิกที่ไม่มีความหมาย
คำพูดที่ราคาถูกยิ่งกว่าเศษกระดาษ
ฉันนับถือเธอน้อยลงทุกวันๆเพราะสิ่งนี้
และสิ่งนี้ก็ทำให้ความสัมพันธ์ของเรามีปัญหา
 
ถ้าเลิกกันแล้วจะเป็นเดอะซัน
ฉันจับได้ไพ่ใบนั้น
ใจจริงอยากออกไปข้างนอก ห่อของขวัญวันเกิด ทำการ์ด สั่งดอกไม้ให้เธอ
แต่ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไรเลยสักอย่าง
ฉันแค่หมดศรัทธา
รู้สึกผิดที่ไปเที่ยววันเกิดเธอเลยอยากจะชดใช้ให้
แต่สิ่งที่เธอทำกับฉัน...
 
ทั้งบอกว่าไม่รักแล้ว
ไม่มีอารมณ์ด้วยมาตั้งนานแล้ว
ก็ทำให้รู้สึกยอดเยี่ยมมากเลย
 
ไม่เอาสิ
ลืมมันไปนะ
จำวินาทีที่คุยกะเพื่อน
ตอนไปดูหนังเรื่องมาร์นี่
ตอนดูดวงให้คนอาร์เจนติน่า แล้วเค้าน้ำตาไหลแล้วจับมือฉันไม่ได้หรอ
พวกเค้าเป็นคนสลักหิน คนสลักหินรูปผีเสื้อ... หินสลักขนาดใหญ่มากๆ
เจอศิลปิน คนที่เป็นศิลปินจริงๆ แล้วรู้สึกดี เป็นประกาย ต่อพลังชีวิตต่อไปได้...
แบบนั้นมันดีกว่าเยอะเลย...
 
ฉันเคยเล่าให้เธอฟัง ถึงลูกค้าชาวยุโรป ผู้หญิง ที่มาที่ร้านแล้วสั่งช่อดอกไม้สองช่อ
เธอถือเฟรมขนาดใหญ่มาด้วย 
ฉันแค่ชอบเธอ ชื่นชมเธอ ชอบประกายบางอย่างในตาของเธอ มันวิบวับ มันมีชีวิต
เธอมีความสุขกับชีวิต
วัวไม่มีประกายตาแบบนั้น 
วัวตาใส แต่ว่าตาไม่มีประกาย
ตาวัวมีตาขาวเยอะด้วย แม่บอกว่าคนแบบนี้ไว้ใจไม่ได้... ก็คงจะจริง
ที่อยู่กันมายื้อกันมาเพราะความผูกพันหรืออะไร...
 
ฉันรักหนังเรื่องมาร์นี่นะ 
แม้ว่าจะดูไปหลอนไปก็ตาม
มาร์นี่นั้นเป็นคนเอาแต่ใจแล้วก็ควบคุม แล้วก็เริ่มทุกๆอย่าง
มาร์นี่เหมือนเป็นผู้ชาย ในขณะที่นางเอกผมสั้นเหมือนเป็นผู้หญิงมากกว่า
เธอวาดรูปสวยจังเลย...
 
เพื่อนที่เป็นโค้ชบอกว่าให้ฉันเขียนจดหมายหาเธอ
เหมือนกับว่าเธอตายไปแล้ว ในกรณีนี้
ใช่สำหรับเธอแล้ว เธอก็ทำเหมือนเธอได้ตายจากฉันไปแล้วจริงๆ
ถ้าเขียนแล้วฉันจะหลุดได้หรือไม่
หรือปัญหาอยู่ที่ฉันไม่ได้อยากหลุดออกมาจากมันมากกว่า...
 
กินข้าว
พักผ่อน
นอนหลับ
จัดกระเป๋า
คิดแต่เรื่องที่ทำให้รู้สึกดี
 
ใช่
ฉันทำผิดกับเธอ
ฉันรู้ ฉันทำผิด...
แต่ฉันแค่อยากได้ความรักจากคนที่คบกันเท่านั้นเอง
ถ้ามันไม่มีประกายใดๆเลย
ถ้าฉันต้องโดนบังคับกินบาบีก้อน แถมโดนบอกเลิกเพราะไม่ยอมไปกินบาบีก้อน...
ก็เป้นเรื่องที่เข้าใจได้...
 
มันเคยมีประกาย
มันเคยตื่นเต้น
มันเคยคิดว่ามีทุกๆวันโอกาสมากมายรอเราอยู่ ตอนอยู่กับเธอ
แต่มันหมดไปตั้งนานแล้ว
เราสองคนตกอยู่ในสถานการณ์หย่าร้าง
มันย่ำแย่จัง...
 
ขอให้ไปดี
ทั้งคู่เลยนะ
 
ฉันจะไปกินนมละ 

Comment

Comment:

Tweet