onedaywallflowers

posted on 27 Jul 2015 23:38 by inthemoodforlove
กว่าจะได้มาอัพบล็อกใหม่ก็เกิดเหตุการณ์ขึ้นมากมายเสียแล้ว
ประโยคจากเธอในบางที ช่วยชีวิตฉันเอาไว้เสมอ
เช่น "ไม่เป็นไรหรอก แกโลกสวย เค้าก็โลกสวยเหมือนกัน มันเลยออกมาเป็นยังงี้..."
พอพูดแบบนี้ ความรู้สึกที่กัดกร่อนจิตใจทั้งหลายก็ค่อยๆบรรเทาลง... กลายเป็นมองโลกในแง่ดีแทน...
หรือตอนที่สมุดไปขายหน้าเซ็นเวิลด์แล้วขายไม่ออก เธอก็พูดว่า "ไม่เป็นไรหรอก งานแกมันต้องตลาดอินเตอร์..."
ขอบคุณนะ
ไม่ว่ามันจะจริงไม่จริง
มันก็ยกระดับจิตใจฉันเอาไว้หลายครั้งแล้ว
 
เธอชอบมองอะไรรอบๆตัวฉันออก
ตีแตก
ฉันต่างหากที่มองอะไรไม่ค่อยจะออกเลยสักครั้ง
เวลามองคนอื่น มันง่ายกว่ามองตัวเองเนอะ
 
แต่สิ่งที่ดีที่สุดก็คือ พยายามเอายางลบลบข้อไม่ดีของตัวเองทิ้งไป ทีละข้อๆ
แล้วก็อย่าสูญเสียความเป็นตัวเองไปด้วยนะ
 
ตอนนี้เพื่อนรักของฉันก็กลับบ้านที่ใต้ไปคนนึงล่ะ
ฉันดีใจกับมันมากๆเลย
 
ว่าจะเขียนเรื่องไปเที่ยวทริปอาทิตย์ธารา
แล้วก็เขียนอย่างอื่นออกมาก่อนเสียได้
ไม่รู้ต้องพูดยังไงดี ฉันคิดว่าทุกอย่างมันช่างถูกต้องนะ
ทั้งเลือกจับฉลากได้รถ
ห้องนอน หรือว่าอะไรต่ออะไร
เหมือนพระเจ้ากำหนดเอาไว้ดีแล้ว :)
 
ฉันสนุกมากๆเลยค่ะ
นึกไม่ออกเลยว่า ถ้าไม่มีทริปนี้มาช่วยชีวิตไว้ ต้องมีเสาร์อาทิตย์ที่ว่างๆ
ฉันก็ต้องกลับไปเวิ่นเว้อ คิดมาก คิดอะไรวนไปวนมาอย่างไม่เกิดประโยชน์แน่ๆ
ดีไม่ดี อาจทำอะไรให้มันเลวร้ายไปกว่าเดิม
ฉันสำนึกผิด
ด้วยใจจริง
แต่ฉันจะเลิกต่อว่าตัวเองแล้ว
 
คนที่บอกว่า "ฉันไม่ตำหนิเธอ" แต่หายไป
กับคนที่ตำหนิมาเสียมากมาย แต่ไม่หายไป...
อันไหนมันดีกว่ากันนะ...
 
ฉันรักร้านดอกไม้นี้มาก รักทุกๆคนที่มารวมตัวกัน มันดีที่สุดเลย
เป็นส่วนผสมที่ดีมากๆ ฉันไม่รู้สึกแปลกแยกเลย
เหมือนนกที่เจอฝูงนก ที่ทุกตัวต่างก็แปลกๆเหมือนกัน
แล้วก็สนุกมากกกกกกก...
 
วัยจะสามสิบแล้ว แต่ยังได้ทำอะไรสนุกๆแบบนี้อยู่
มันดีจังเลย
แล้วก็อยากจะอ่อนเยาว์ที่หัวใจตลอดไป
เหมือนกับเจ้านายของพวกเราไง...
ที่ดูยังไงก็ยังสนุกสนานได้ตลอด 
มันดีจังเลย
 
ทริปนี้ดีจัง คุ้มมาก ได้รู้อะไรๆเต็มเลย อิอิอิ
เหมือนที่เพื่อนคนคะยั้นคะยอให้นายจัดทริปนี้พูดว่า พวกเราจะสนิทกันขึ้นอีก
จริงๆพวกเราก็สนิทกันอยู่แล้วเนอะ
ชอบที่ทุกคนได้โคจรมาพบกัน ถ้าขาดใครไปคนนึงก็ต้องไม่สนุกขนาดนี้แน่เลย
เป็นครั้งแรกในชีวิตฉันที่โดนรายล้อมไปด้วยคนกรุ๊ปบี
ทุกคนเป็นคนกรุ๊ปบีหมดเลย ยกเว้นฉัน...
กับเพื่อนอีกคนหนึ่ง ที่เป็นกรุ๊ปเอบี...
 
เราเล่นกีฬาอย่างชักคะเย่อ จนบาดเจ็บ บ้าบอมากๆเลย ฮ่ะๆๆ
เดินเร็ว วิ่งเปี้ยว แชร์บอล เก้าอี้ดนตรี
ทุกอย่างมันปัญญาอ่อนสุดๆ แต่ทำไมมันสนุกและติดอยู่ในความทรงจำไม่รู้...
ยังมีประโยคที่เพื่อนคนนึงพูด แล้วคิดได้ทีไรก็ขำทุกทีอีกด้วย
ฉันมักจะชอบขำทุกอย่างที่มันพูดเลย...
ตลกอ่ะ... หรือมันเข้าทางทุกอย่างเลย...
 
แล้วยังมีฉากว่ายน้ำในชุดอยู่บ้าน
เล่นลิงชิงบอล
โดนล้อ 
มีเมา
เป็นผู้ประสบอุทกภัยซึนามิ
พะยูนเกยตื้น...
น่าอายมาก...
แต่ฉันจำได้แต่ฉากดีๆแหละรู้ไหม
 
เธอซวยมากเลยอ่ะ
ที่ต้องได้รับหน้าที่นั้นไป...
แต่ฉันก็รู้สึกขอบคุณเธอมากๆด้วย
ที่ไม่ปล่อยให้ฉันนอนจมกองอ้วกในห้องน้ำ
คือเธอน่ารักและอ่อนโยนอ่ะ
คือซึ้งใจ...
 
สิ่งเดียวที่ได้ทำตอบแทนเธอไปคือ...
เอาผ้าไปตากให้...
ซึ่งมันเล็กน้อยมาก
เมื่อเทียบกะสิ่งที่เธอลงแรงทำให้ฉัน...
ฮี่ๆๆ ขอโทษและขอบคุณมากๆเลยนะที่รัก...
 
จำได้แต่ว่าเธอพูดกะฉันเหมือนเด็กๆ
ก็คงเป็นเด็กๆจริงๆ
ในด้านสติปัญญาและความคิดในตอนนั้น
คงเหมือนเลี้ยงหมาหรืออะไรสักอย่าง
ก็ต้องพูดกะมันดีๆ แล้วมันก็ทำตาม...
จำได้ว่าต้องบอกทีละขั้นตอน...
แล้วก็ทำไปตามนั้น...
ดีนะ ที่ความทรงจำเราคัดกรองได้เอง
จำได้แต่ฉากดีๆ
ฉากที่ตัวเองเรื้อนๆไม่จำ จำไม่ได้เลย แบลงค์สนิท...
ฮ่าๆๆ
 
ฉันรักทุกคนจัง
มันจะจืดมาก ถ้าขาดทุกคนไป
กิจกรรมแต่งตัวแฟนซีนั่นก็สนุกมากด้วย
คุณจะได้เห็นที่ไหนอีกหรอ แบบว่ามีแก้วสตาร์บัค กะลูกเป็ด กะชนเผ่าแอฟริกัน กับสาวหลอนๆสีดำ กับสาวฮาราจูกุ แล้วยังมีสตาร์วอร์ บรูโน่ มาร์ แล้วก็มีนายแบบหางเครื่อง แล้วก็นายกับเครื่องคล้องคอ... คือมันครบอ้ะ
นี่คือโรงพยาบาลบ้าจริงๆ
 
ทุกอย่างมันดี
เราจะรู้สึกว่าอยากอยู่ด้วยกันตลอดเวลา
ขนาดว่า กลับมาจากทริปแล้ว มาลงที่ร้านดอกไม้แล้ว 
ก็ยังไม่มีใครไป ยังนั่งกันอยู่แบบนั้น
พวกเราชอบอยู่ด้วยกันมากจริงๆ
กิจกรรมมีทั้งกิน ดื่ม แซวกัน เอาเสี้ยนออก มองโคโค่ แกล้งบอส...
แค่อยู่ด้วยกันก็สนุกแล้วเนอะ
เป็นโลกเล็กๆที่ดีจริงๆเลย :)
ต้องขอบคุณเจ้านาย ผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการ...
เลี้ยงเราอย่างดีในทุกๆมื้อจริงๆนะคะ
ร้านดอกไม้เล็กๆ
มีพนักงานสิบกว่าคน
แล้วทุกคนก็เข้ากันได้ดีแฮะ
แบบจิกกัด แกล้ง แซว แต่รักกัน
แล้วเจ้านายก็เลี้ยงเด็กที่หิวโหยสิบกว่าชีวิตให้กินดีอยู่ดีในทุกๆมื้อด้วย...
มันดีจัง...
 
ฉันออกมาก่อน จึงรู้ได้ว่า เขายังไปกินไก่บงชอนกันต่ออีก...
ดีจัง...
 
ทริปนี้มีความประทับใจหลายอย่าง
ฉันรู้ว่าทุกอย่างไม่มีอะไรคงทนตลอด...
แต่ฉันก็รอทริปหน้า... และหวังให้ทุกคนอยู่กันแบบนี้เรื่อยๆไป
 
วันนี้คิดถึงมาก... ผ่านไป ก็เลยแวะร้านเสียเลย...
 
คิดถึงจัง
ชอบจัง
ดีจัง
รู้สึกขอบคุณจัง 
 
 
 
 

edit @ 28 Jul 2015 00:43:57 by in the mood for love

Comment

Comment:

Tweet